ملكه ويكتوريا در روز 28 ژوئن سال 1838 ميلادي در كليساي وست مينستر رسما تاجگذاري كرد.

ويكتوريا در 24 مه سال 1819 ميلادي در كاخ كنزينگتون لندن متولد شد. نام نوزاد را الكساندرينا ويكتوريا هانوور نهادند. او تنها فرزند ادوارد، دوك كنت و پرنسس ماريا لوييزا دوساكس - كوبورگ بود.

ملكه ويكتوريا در روز 10 فوريه سال 1840 ميلادي با پسردايي اش پرنس آلبرت دوساكس - كوبورگ - گوتا ازدواج كرد. زوج سلطنتي صاحب نه فرزند به اسامي ويكتوريا ، ادوارد ، آليس ، آلفرد ، هلنا ، لوييز ، آرتور ، لئوپلد و بئاتريس شدند.

21 سال پس از ازدواج آنها پرنس آلبرت در سن 42 سالگي در 14 دسامبر سال 1861 ميلادي بر اثر ابتلا به بيماري تيفوئيد در گذشت. ويكتوريا در پي مرگ شوهر مدت 10 سال كنج انزوا را برگزيد و به ندرت از كاخ خود خارج مي شد.

وي بيش از چهل سال پس از مرگ شوهرش همواره سوگوار بود و لباس سياه را از تن درنياورد. در دوران سلطنت ويكتوريا ، بريتانيا به ابرقدرت دنيا تبديل شد و دامنه متصرفات خود را در آفريقا و آسيا گسترش داد.

هندوستان در دوره ويكتوريا به اشغال كامل بريتانيادرآمد و ويكتوريا لقب امپراتريس هندوستان را يافت.

 دوره سلطنت 64 ساله ويكتوريا به اندازه اي طولاني و توام با تحولات بود كه اين دوره از تاريخ جهان به عصر ويكتوريا شهرت يافت. اغلب فرزندان ويكتوريا، با خاندان هاي سلطنتي اروپا ازدواج كردند و به همين دليل خاندان هاي بزرگ سلطنتي اروپا با خاندان سلطنتي بريتانيا پيوند خوني داشتند. ويكتوريا لقب « مادربزرگ» اروپا را داشت.

 ملكه ويكتوريا در 22 ژانويه سال 1901 ميلادي در سن 82 سالگي در خانه خود اوزبورن در جزيره وايت انگلستان به مرگ طبيعي درگذشت.

 به اين ترتيب ويكتوريا  در روز 20 ژوئن سال 1837 ميلادي ملكه بريتانيا شد. او پس از 64 سال سلطنت كه طولاني ترين دوره سلطنت در تاريخ محسوب مي شود ، چشم از جهان فروبست و عصر ويكتوريا به پايان رسيد.